Projecten

Dadizele, 1 september 1982. Provoost (Weegschaal) nam plaats achteraan in de klas, niet wetende dat er bij het afroepen een ‘new kid in town’ aanwezig was – Capon (Waterman). Capon ging naast Provoost zitten en maakte meteen duidelijk, met een lat en een bijpassende grimas, dat het menens was. Provoost (nog steeds Weegschaal) had er zo zijn gedachten over.

Hoewel beide heren geboren zijn in 1975 en samen actief waren in het voetbal, de zwemclub en de Chiro, keken ze elkaar niet meer aan. De kloof was veel te diep.

Na hun middelbare school kruisten de inmiddels langharige types opnieuw elkaars pad. Capon was een begenadigd leadgitarist geworden, een heavy-metalfan (And Justice For All... op witte hoge sneakers). Provoost was eerder een typische singer-songwriter (van new wave tot cabaret op creepers). Bij gebrek aan beter speelde Provoost ook in een metalband, want veel anders was er in Dadizele niet te beleven. Capon en Provoost begonnen weer met elkaar te praten en speelden zelfs even in dezelfde band.

Capon verhuisde naar Gent en bleef er. Hij was de drijvende kracht achter verschillende coverbands en gaf 15 jaar les aan muziekschool Ozma.

Provoost bleef in de streek, maar zette zijn muzikale activiteiten voort in de Vlaamse Ardennen. In de jaren negentig speelde hij als duo in voorprogramma’s van Kadril en andere typische festivalbands uit die tijd. Later richtte hij de band masZimo op, die verschillende finales haalde, zoals Jonge Wolven, Westtalent, songwritingwedstrijden van Radio 2 (eindelijk wat airplay) en de Nekka-wedstrijd… In 2014 speelden ze in het voorprogramma van Delrue / Yevgueni.

In 2011 stuurde Capon (met baard) een mysterieuze e-mail naar Provoost (inmiddels kaal), met de vraag of hij het juiste adres had. Het adres van Provoost was niet veranderd. De twee staken de koppen bij elkaar en CirCo Di Capo was geboren: een project waarin beiden zich kunnen uitleven (“Ik ben een muzikale hoer geworden,” zegt Capon). Een complementair duo: pragmatische Peter en dramatische Dieter (“Het leven zou een feest zijn als ik mezelf niet was”).

Wat mag je verwachten? Liedjes uit de schuif van Provoost, gearrangeerd door Capon, en muziek uit de kluis van Capon met teksten van Provoost, maar nooit omgekeerd, want Peters motto is: “Gelukkige mensen schrijven geen goede teksten,” en hij vindt zichzelf een gelukkig man. Af en toe maken ze een eigenzinnige cover als de goesting er is.

Provoost is de zanger, soms bijgestaan door anderen (en betere). Capon speelt alle instrumenten, handig met een eigen studio! Hij is de manusje-van-alles voor productie en arrangementen.

CirCo Di Capo is verkrijgbaar in het Nederlands, Engels, Frans, West-Vlaams en af en toe in het Duits.